شعبه خیابان فرشته
22227139 - 021
شنبه-5شنبه: 9-21

دسته بندی ها: مقالات

10 آذر 1400 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

سولاریوم، فواید یا عوارض جانبی؛ کدامیک بیشتر است؟

  • سولاریوم چیست؟
  • چرا از سولاریوم استفاده می‌شود؟
  • اشعه ماوراء بنفش یا UV چگونه روی پوست تأثیر می‌گذارد؟
  • آیا این باور درست است که سولاریوم باعث افزایش ویتامین D در بدن می‌شود؟
  • عوارض جانبی و خطرات سولاریوم

امروزه از نظر بسیاری از افراد پوست برنزه اغلب به عنوان یک عامل جذابیت تلقی می‌شود. بسیاری از افراد علاقه‌مند به پوست برنزه، بی‌صبرانه انتظار فرا رسیدن فصل تابستان را می‌کشند. وقتی تابستان در راه است، پوست برنزه آرزوی بسیاری از افراد است، چه زن و چه مرد، به خصوص آن‌هایی که فرصت ندارند چندین روز را برای برنزه کردن در سواحل و یا استخرهای روباز بگذرانند. سولاریوم راه حلی است که می‌تواند پوست را بدون قرار گرفتن در معرض نور خورشید برنزه کند.

سولاریوم برنزه شدن را در مدت زمان کوتاهی فراهم می‌کند. سولاریوم فرآیندی است که در آن لامپ‌ها تشعشعاتی مشابه آنچه از خورشید دریافت می‌کنیم ساطع می‌کنند و به برنزه شدن پوست کمک می‌کنند. فردی که تحت این فرآیند قرار می‌گیرد در یک منطقه خاص در فاصله چند قدمی لامپ‌های UV دراز می‌کشد و لامپ‌ها روشن می‌شوند و اشعه فرابنفش را بر روی بدن ساطع می‌کنند و پوست را به تدریج برنزه می‌کنند. کل فرآیند بین 5 تا 20 دقیقه طول می‌کشد و بسیار ساده است.

بیایید ببینیم برنزه کردن با سولاریوم چقدر ایمن است و چه عوارضی ممکن است داشته باشد.

reading - سولاریوم، فواید یا عوارض جانبی؛ کدامیک بیشتر است؟

همچنین بخوانید درباره:

سولاریوم چیست؟

سولاریوم محفظه‌های کپسول مانندی هستند که برای برنزه کردن استفاده می‌شوند. آن‌ها همچنین به عنوان تخت آفتاب، لامپ آفتاب و لامپ برنزه نیز شناخته می‌شوند. اتاقک‌ها مناطق محصور شده‌ای با نورهای با شدت بالا هستند که فرد می تواند برای مدتی در آن بایستد یا دراز بکشد تا اثر برنزه کنندگی مشابه آنچه در اثر قرار گرفتن در معرض نور خورشید ایجاد می‌شود، ایجاد کند.

مانند پرتوهای خورشید، پرتوهای نوری ساطع شده از نورهای سولاریوم حاوی اشعه ماوراء بنفش (UV) است و بنابراین خطر ابتلا به سرطان‌ها و بیماری‌های چشمی مرتبط با اشعه ماوراء بنفش را به همراه دارد. پرتوهای فرابنفش نور در سولاریوم متمرکزتر از اشعه‌های خورشید است، به این معنی که تابش UV ساطع شده توسط لامپ‌های سولاریوم شدیدتر از تابش ساطع شده از خورشید است. برای مثال، آزمایش‌های انجام‌شده توسط آژانس حفاظت از تشعشع و ایمنی هسته‌ای استرالیا تخمین زد که نور ساطع شده توسط تعدادی از سولاریوم‌های تجاری در استرالیا سه برابر شدیدتر از خورشید ظهر تابستان در بریزبن، کوئینزلند است.

علاوه بر شدت کلی بیشتر، نسبت پرتوهای نور ساطع شده از سولاریوم که پرتوهای UV-B هستند (در مقابل پرتوهای UV-A و UV-C) بیشتر از نسبت پرتوهای UV-B منتشر شده از خورشید است. اشعه UV-B نوعی از اشعه ماوراء بنفش است که بیشترین خطر را برای سلامتی دارد و یکی از دلایل اکثر سرطان‌های پوست است.

چرا از سولاریوم استفاده می‌شود؟

سولاریوم در سال‌های اخیر به طور گسترده به عنوان روشی ایمن برای برنزه شدن تبلیغ شده است. با این حال هیچ مدرک علمی برای اثبات این دیدگاه وجود ندارد. ترویج سولاریوم با این افسانه مرتبط است که پوست برنزه سالم‌تر و جذاب‌تر است. این باور به طور گسترده دربسیاری از نقاط جهان وجود دارد، و بنابراین صاحبان سولاریوم در هنگام تبلیغ محصولات خود این باور را تشویق می‌کنند تا مشتریان را تشویق کنند تا برای برخورداری از مزایای فرضی پوست برنزه برای دریافت خدمات سولار هزینه بپردازند. با این حال، صاحبان سولاریوم در هنگام تبلیغ محصولات خود اطلاعات کافی در مورد خطرات سلامتی برنزه کردن بر اساس سولاریوم به مشتریان بالقوه خود ارائه نمی‌دهند.

در حالی که بسیاری از افراد خود را در معرض لامپ‌های سولاریوم قرار می‌دهند به این باور که آن‌ها روش ایمن‌تری برای برنزه کردن نسبت به حمام آفتاب ارائه می‌دهند، در حال حاضر هیچ مدرکی برای اثبات این دیدگاه که برنزه کردن با دستگاه سولاریوم ایمن است، وجود ندارد. همانطور که در بالا ذکر شد، مشخص شده است که بسیاری از لامپ‌های سولاریوم سطوح شدیدتری از اشعه UV-B نسبت به خورشید ساطع می کنند و قرار گرفتن در معرض اشعه UV-B به طور خاص دلیل اصلی خطرات سلامتی مرتبط با قرار گرفتن در معرض نور خورشید است.

reading - سولاریوم، فواید یا عوارض جانبی؛ کدامیک بیشتر است؟

همچنین بخوانید درباره:

اشعه ماوراء بنفش یا UV چگونه روی پوست تأثیر می‌گذارد؟

سلول‌های پوست در لایه بالایی پوست (اپیدرم) رنگدانه‌ای به نام ملانین می‌سازند. ملانین به پوست رنگ طبیعی می‌دهد. هنگامی که پوست در معرض اشعه ماوراء بنفش قرار می‌گیرد، ملانین بیشتری تولید می‌کند. این باعث تیره شدن و برنزه شدن پوست می‌شود. برنزه شدن نشانه آن است که پوست در اثر اشعه ماوراء بنفش آسیب دیده است. این نشانه سلامتی نیست.

برنزه شدن بدون سوزش همچنان می‌تواند باعث آسیب پوست، پیری زودرس پوست و سرطان پوست شود. اشعه ماوراء بنفش می‌تواند باعث آسیب دائمی DNA شود. هر بار که پوست خود را در معرض اشعه UV قرار می‌دهید، خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می‌دهید. افراد از هر نوع پوستی در معرض خطر آسیب پوست، پیری زودرس و سرطان پوست هستند. برای به دست آوردن بهترین محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش، از کلاه، لباس محافظ، کرم ضد آفتاب، عینک آفتابی و سایه استفاده کنید.

آیا این باور درست است که سولاریوم باعث افزایش ویتامین D در بدن می‌شود؟

نه نه نه! سولاریوم هرگز ویتامین D مورد نیاز بدن را تامین نمی‌کند و از برنزه کردن در فضای باز نیز ایمن‌تر نیست. عدم درک واقعیات می‌تواند به معنای واقعی کلمه تفاوت بین زندگی و مرگ باشد. هم اشعه ماوراء بنفش نوع A (UVA) و هم اشعه ماوراء بنفش نوع B (UVB) باعث آسیب سلولی می‌شود که می‌تواند منجر به سرطان پوست شود. هنگامی که در یک دستگاه سولاریوم دراز می‌کشید، در درجه اول در معرض اشعه UVA هستید که به عمق سطح پوست نفوذ می‌کند و به سلول‌های زیر آسیب می‌رساند و باعث پیری زودرس پوست می‌شود. اشعه UVA اشعه‌ای است که موجب ساخت ویتامین D می‌گردد، اما مقدار زیاد آن و قرار گرفتن در معرض آن برای مدت طولانی مشکلات زیادی را برای پوست به وجود خواهد آورد. اما اشعه UVB که یکی دیگر از نورهای ساطع شده از دستگاه سولار است کمکی به پوست برای ساخت ویتامین D نمی‌کند، بنابراین خطر ابتلا به سرطان پوست را بدون دریافت هیچ سودی افزایش می‌دهد!

در مورد این ادعا که دستگاه‌های سولاریوم دوز کنترل‌شده‌ای از اشعه ماوراء بنفش ساطع می‌کنند، «دوز کنترل‌شده» اشعه ماوراء بنفش از یک دستگاه سولاریوم دوز خطرناکی است. افرادی که برای برنزه کردن از دستگاه‌های سولاریوم که مکرر اشعه‌هایی توسط لامپ‌های آفتابی با فشار بالا به پوست می‌تابانند، استفاده می‌کنند ممکن است در مقایسه با دوزی که از قرار گرفتن در معرض نور خورشید دریافت می‌کنند، ۱۲ برابر بیشتر دوز سالانه UVA دریافت کنند.  تخمین زده می شود که 10 دقیقه حضور در یک دستگاه سولاریوم با اثرات سرطان زایی 10 دقیقه قرار گرفتن در معرض آفتاب شدید و مستقیم تابستانی مدیترانه مطابقت دارد.

در افرادی که برای اولین بار قبل از 35 سالگی از سولاریوم استفاده می‌کنند، خطر ابتلا به ملانوم، کشنده‌ترین شکل سرطان پوست تا 75 درصد افزایش پیدا می‌کند. پرتوهای فرابنفش علاوه بر افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست و تسریع علائم پیری پوست مانند چین و چروک و لکه‌های قهوه‌ای، سیستم ایمنی بدن را نیز تضعیف می‌کند، که خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می‌دهد.

عوارض جانبی و خطرات سولاریوم

شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش مصنوعی لامپ‌های سولاریوم خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می‌دهد. در اینجا برخی از عوارض جانبی و خطرات سولاریوم آورده شده است. نکته قابل تامل و تاسف برانگیز اینجاست که نتایج سولاریوم دوام زیادی ندارد. این ریسکی است که افراد علاقه‌مند به داشتن پوست برنزه و انجام سولار برای نتایج موقت می‌پذیرند!!

 هنگامی که می‌خواهید سولاریوم درمانی کنید، باید این موارد را در نظر داشته باشید:

  • یکی از خطرات بسیار جدی، خطر بروز سرطان پوست است.
  • ممکن است باعث آسیب طولانی مدت به بینایی شود.
  • خطرات پیری زودرس پوست به دلیل تخریب کلاژن پوست.
  • پوست ممکن است تحریک شود و مشکلات پوستی ایجاد کند.
reading - سولاریوم، فواید یا عوارض جانبی؛ کدامیک بیشتر است؟

همچنین بخوانید درباره:

7 آذر 1400 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

پیوند نانو چربی (تزریق چربی) چیست؟

  • پیوند نانو چربی (تزریق چربی) چیست؟
  • آیا پیوند نانو چربی ایمن است؟
  • پیوند نانو چربی چگونه می‌تواند به بهبود ظاهر افراد کمک کند؟
  • چه کسی کاندیدای مناسبی برای پیوند نانو چربی است؟
  • آماده سازی بیمار برای پیوند نانو چربی
  • پیوند نانو چربی چگونه انجام می‌شود؟
  • دوران نقاهت پیوند نانو چربی چقدر است؟
  • نتایج بعد از پیوند نانو چربی چقدر ماندگار است؟

با افزایش سن، ساختار و خاصیت ارتجاعی پوست ما شروع به ضعیف شدن می‌کند و باعث ظاهر شدن خطوط ریز، چین و چروک، کاهش حجم در صورت و سایر علائم پیری می‌شود. برای بسیاری از بیماران، این علائم ممکن است شروع یک جستجوی طولانی برای گزینه‌های درمانی باشد که می‌تواند به بازگرداندن جوانی و حجم از دست رفته و جوانسازی پوست آن‌ها کمک کند. اگر به دنبال بهبود نواحی ظریف پوست خود با حداقل خطر و دوران نقاهت کوتاه هستید، پیوند نانو چربی یا همان تزریق چربی یکی از روش‌های درمانی خواهد بود که می‌توانید استفاده کنید.

روش‌های تزریق چربی در سال‌های اخیر محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌اند، به طوری که بیمارانی که ترجیح می‌دهند از چربی خود برای صاف کردن خطوط روی صورت، حجم‌دهی باسن یا سینه استفاده کنند، روز به روز بیشتر و بیشتر می‌شود.

اما نکته جالب این است که تزریق چربی از اواخر دهه 1800 وجود داشته است! در حالی که روزهای اولیه تزریق چربی فقط بر روی روش‌های ترمیمی متمرکز بود و با خطرات زیادی همراه بود، جراحان سال‌ها برای بهبود تکنیک‌ها، ایمنی عمل و ماندگاری نتایج آن تلاش کرده‌اند.

پیوند نانو چربی (تزریق چربی) چیست؟

پیوند چربی نانو یا پیوند میکرو چربی یک روش انتقال چربی است که از یک کانول تزریقی بسیار نازک برای صاف کردن چین و چروک‌ها، بازگرداندن جوانی، بهبود کیفیت پوست صورت و حجم‌دهی استفاده می‌کند.

ابتدا، حجم کمی از چربی از بدن برداشت می‌شود، معمولاً مناطقی که به طور طبیعی کمی چربی اضافی دارند، مانند باسن، ران‌ها یا پایین شکم. سپس چربی جمع آوری شده توسط یک دستگاه سانتریفیوژ پردازش می‌شود تا چربی از مایعات دیگر جدا شود. نتیجه یک ماده با غلظت کم و مایع تصفیه شده از ذرات ریز چربی است.

سپس این مایع با استفاده از یک سوزن بسیار ظریف و توخالی (کانولا) به مناطق مورد نظر تزریق می‌شود. از آنجایی که سوزن بسیار کوچک است و غلظت چربی آن بسیار رقیق است، می‌توان نواحی کوچک را مستقیماً هدف قرار داد تا تغییرات دقیق و نتایج طبیعی به نظر برسد.

آیا پیوند نانو چربی ایمن است؟

زمانی که تزریق چربی توسط یک جراح پلاستیک با تجربه در این حوزه انجام شود، پیوند چربی نانو بسیار ایمن است. در واقع، تزریق چربی در حال تبدیل شدن به یک جایگزین محبوب برای ژل‌ها و  فیلرهای پوستی است، زیرا این درمان 100٪ با بدن افراد سازگار است، که خطر پس زدن مواد تزریق شده یا واکنش آلرژیک را از بین می‌برد.

در هر روشی که شامل تزریق ماده‌ای به زیر پوست می‌شود، خطراتی وجود دارد و پیروی از دستورالعمل‌های مراقبت‌های بعدی که توسط جراح ارائه می‌شود، برای جلوگیری از عفونت در محل تزریق بسیار مهم است.

پیوند نانو چربی چگونه می‌تواند به بهبود ظاهر افراد کمک کند؟

پیوند نانو چربی را مشابه با فیلرها و ژل‌ها می‌توان برای درمان انواع نگرانی‌های مرتبط با افزایش سن، مانند موارد زیر بکار برد:

  • برای داشتن ظاهری جوان‌تر و حجم‌دهی به گونه‌ها
  • صاف کردن و بهبود چین و چروک‌ها
  • سفت‌تر شدن پوست
  • بهبود ظاهر چروک خورده پوست صورت و گردن
  • جوانسازی ظاهر دست‌ها
  • بهبود جای زخم

در واقع، پیوند چربی نانو اغلب می‌تواند نتایج بهتری نسبت به فیلرها و ژل‌ها داشته باشد، و بیماران مزایای بیشتری از جمله بهبود کیفیت کلی پوست و روشن شدن و تغییر رنگ‌ پوست را گزارش کرده‌اند.

reading - پیوند نانو چربی (تزریق چربی) چیست؟

همچنین بخوانید درباره:

چه کسی کاندیدای مناسبی برای پیوند نانو چربی است؟

از آنجایی که پیوند نانو چربی به مقدار کمی چربی نیاز دارد، اکثر بیماران به اندازه کافی چربی برای برداشت دارند، حتی بیماران لاغر طبیعی. در طول مشاوره با دکتر او به دقت به خواسته‌ها و انتظارات مراجعان گوش می‌دهد و مناطق بالقوه برداشت چربی را بررسی می‌کند تا مشخص کند آیا پیوند چربی نانو برای شخص مراجه کننده مناسب است یا خیر.

در غیر این صورت، علاقه‌مندان به این روش باید از سلامت عمومی برخوردار باشند و سیگاری نباشند.

آماده سازی برای تزریق چربی

در طول مشاوره اولیه، پزشک سابقه پزشکی شما را ارزیابی می‌کند و یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد تا تعیین کند که آیا پیوند نانو چربی برای شما یک درمان ایده آل است یا خیر. پزشک ممکن است سایر نواحی صورت را برای ایجاد تعادل و تقارن بررسی و اندازه‌گیری کند. لطفاً در مورد انتظارات خود از درمان و نتایج مطلوب صادق باشید تا بهترین درمان را برای نیازهای خود دریافت کنید.

توصیه می‌شود که قبل از درمان و در طول دوران نقاهت سیگار را ترک کنید، زیرا سیگار کشیدن می‌تواند روند بهبودی را کند کرده و خطر آسیب بافتی را افزایش دهد. همچنین ممکن است لازم باشد از مصرف برخی داروها اجتناب شود، مانند داروهای ضد التهابی که می‌توانند خونریزی را افزایش دهند. در روز عمل، لطفاً ترتیبی دهید که شخصی بعنوان همراه در کنارتان باشد، زیرا بعد از عمل نمی‌توانید رانندگی کنید.

پیوند نانو چربی چگونه انجام می‌شود؟

پیوند نانو چربی معمولاً به صورت سرپایی انجام می‌شود. این روش با استفاده از یک کانولای ظریف برای برداشت چربی از باسن، پایین شکم یا ران آغاز می‌شود. همانطور که از نام آن پیداست، پیوند نانو فقط به مقدار کمی چربی نیاز دارد.

سپس چربی در یک سانتریفیوژ پردازش و تصفیه می‌شود تا چربی به غلظت مایع صاف از ذرات میکرو چربی جدا شود. سپس کنسانتره خالص شده فیلتر شده و با استفاده از یک کانول بسیار ریز به ناحیه مورد نظر تزریق می‌شود. این روش به تزریق‌های دقیق نیاز دارد تا تغییرات دقیق با نتایج طبیعی ایجاد شود.

دوران نقاهت پیوند نانو چربی چقدر است؟

تورم بعد از عمل به نواحی تحت درمان بستگی دارد، اما معمولاً 2 تا 3 هفته ادامه می‌یابد. کبودی و درد متوسط ممکن است رخ دهد، اما باید ظرف چند روز برطرف شود. به بیماران توصیه می‌گردد حداقل به مدت 24 ساعت از دست زدن به نواحی تحت درمان خودداری کنند. با این حال، بیماران باید بتوانند در عرض چند روز به فعالیت‌های عادی خود بازگردند، مگر اینکه پزشک آن‌ها طور دیگری توصیه کند. مشاهده نتایج کامل زمان می‌برد زیرا چربی تزریق شده به زمان نیاز دارد تا جا بیفتد، اما بسیاری از بیماران در چند هفته اول متوجه بهبودی می‌شوند.

نتایج بعد از پیوند نانو چربی چقدر ماندگار است؟

در حالی که طبیعی است که برخی از چربی‌های تزریق شده توسط بدن متابولیزه شوند، مراجعه کنندگانی که تزریق چربی انجام می‌دهند، متوجه بهبودی فوری می‌شوند که می‌تواند سال‌ها ادامه داشته باشد. اگر تزریق چربی چندین بار در فواصل زمانی مشخص انجام شود نتایج ماندگاری بیشتری خواهد داشت.

reading - پیوند نانو چربی (تزریق چربی) چیست؟

همچنین بخوانید درباره:

3 آذر 1400 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

سابسیژن چیست؟

  • سابسیژن چیست؟
  • کاربردهای سابسیژن چیست؟
  • آیا سابسیژن واقعا در درمان اسکار آکنه موثر است؟
  • چه کسانی کاندیدای مناسبی برای انجام سابسیژن هستند؟
  • انجام سابسیژن برای چه کسانی مناسب نیست؟
  • سابسیژن چگونه انجام می‌شود؟
  • مراقبت‌های بعد و دوران نقاهت سابسیژن
  • چند جلسه درمانی مورد نیاز است؟
  • عوارض جانبی سابسیژن
  • چه مدت طول می‌کشد تا بهبود حاصل شود؟
  • چه روش‌های درمانی دیگری می‌تواند به بهبود اسکار آکنه کمک کند؟

سابسیژن یک روش جراحی نیمه تهاجمی در مطب است که معمولا برای درمان اسکار آکنه استفاده می‌شود.

این روش شامل قرار دادن یک سوزن کوچک در زیر پوست است تا جای زخم آکنه از بافت زیرین آزاد شود. این اجازه می‌دهد تا پوست بلند شود و ظاهر اسکار آکنه را بهبود می‌بخشد.

در این مقاله، نگاهی دقیق‌تر به این خواهیم داشت که سابسیژن چیست، در صورت انجام این درمان چه انتظاراتی می‌توانید داشته باشید و عوارض جانبی آن چیست.

سابسیژن چیست؟

سابسیژن درمانی است که برای برخی از انواع اسکار، چین و چروک و گودی سلولیت برای کمک به صاف کردن پوست انجام می‌شود. این یک روش جراحی جزئی و نیمه تهاجمی است و گاهی اوقات “جراحی برش زیر جلدی” نامیده می‌شود.

سابسیژن شامل بریدن بافت فیبری است، که پوست را پایین نگه می‌دارد با استفاده از یک سوزن زیرپوستی مخصوص که از طریق سوراخ کوچکی وارد سطح زیرین پوست می‌شود. لبه تیز سوزن برای شکستن رشته‌های فیبروتیک که جای زخم را به بافت زیرین متصل کرده و چسبانده‌اند، استفاده می‌شود. با بریدن رشته‌های فیبروتیک بهبود زیبایی در ظاهر پوست ایجاد می‌شود که با گذشت زمان و با تشکیل کلاژن جدید و بهبود زخم ادامه می‌یابد.

کاربردهای سابسیژن چیست؟

سابسیژن یک تکنیک نیمه جراحی بدون برش است. می‌توان از آن برای بهبود ظاهر موارد زیر استفاده کرد:

  • جای زخم‌های فرو رفته
  • چین و چروک
  • سلولیت

اگرچه سابسیژن اغلب برای درمان اسکار آکنه استفاده می‌شود، اما ممکن است به کاهش اسکارهای ناشی از شرایط دیگر نیز کمک کند، مانند:

  • آبله مرغان
  • زخم‌ها
  • عمل جراحي

با این روش، متخصص پوست یک سوزن زیرپوستی را مستقیماً در زیر اسکار وارد پوست می‌کند. سوزن برای شل کردن و شکستن الیافی که جای زخم را به بافت زیر آن متصل می‌کند استفاده می‌شود. این فرآیند نه تنها به برداشتن اسکار فرو رفته کمک می‌کند، بلکه باعث آزاد شدن کلاژن در محل قرار دادن سوزن نیز می‌شود. هم برداشتن جای زخم و هم آزادسازی کلاژن می‌تواند به بهبود ظاهر اسکار کمک کند. این روش معمولاً سه تا شش بار با حداقل 4 هفته بین هر درمان تکرار می‌شود.

سابسیژن برای همه انواع اسکار آکنه مناسب نیست. به عنوان مثال، ممکن است برای درمان اسکارهای برجسته (هیپرتروفیک) و اسکارهای کلوئید مفید نباشد.

آیا سابسیژن واقعا در اسکار آکنه موثر است؟

در حالی که تحقیقات زیادی در مورد اثربخشی سابسیژن وجود ندارد، طبق یک بررسی تحقیقی در سال 2010، برخی از مطالعات نشان می‌دهند که سابسیژن می‌تواند به طور دائمی اسکار آکنه را بهبود بخشد. یک مطالعه کوچک در سال 2005، استفاده از سابسیژن را برای درمان اسکارهای آکنه در میان 40 شرکت‌کننده بررسی کرد. محققان گزارش دادند که اگرچه این اسکارها به طور کامل بهبود نیافته‌اند، اما 90 درصد از بیماران بهبودی در ظاهر اسکار خود را گزارش کردند. سپس، یک مطالعه کوچک در سال 2016، سه درمان اسکار آکنه را در بین 45 شرکت‌کننده مقایسه کرد. این سه درمان شامل:

از بین سه درمانی که مورد آزمایش قرار گرفتند، پزشکان سابسیژن را موفق‌ترین روش ارزیابی کردند. نویسندگان این مطالعه به این نتیجه رسیدند که سابسیژن یک گزینه موثر و مقرون به صرفه برای کاهش ظاهر اسکار آکنه است. البته برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اثربخشی و ایمنی سابسیژن، مطالعات بیشتری مورد نیاز است.

چه کسانی کاندیدای مناسبی برای انجام سابسیژن هستند؟

سابسیژن می‌تواند برای درمان موارد زیر استفاده شود:

  • اسکارهای ناشی از آکنه (به جز جای زخم عمیق )، تروما، جراحی یا آبله مرغان
  • پیوندهای پوستی فرو رفته
  • انواع خاصی از چین و چروک
  • فرو رفتگی سلولیت

پزشک ابتدا اسکار را ارزیابی می‌کند و تعیین می‌کند که آیا شما کاندید مناسبی برای سابسیژن هستید یا خیر. در برخی موارد ممکن است از فیلر برای بهبود ظاهر اسکار نیز استفاده شود.

انجام سابسیژن برای چه کسانی مناسب نیست؟

سابسیژن ممکن است در شرایط زیر مناسب نباشد:

  • افرادی که مستعد اسکارهای هیپرتروفیک یا کلوئید هستند.
  • افرادی که در 12 ماه گذشته از درمان‌های رتینوئید خوراکی (ویتامین A) استفاده کرده‌اند.
  • افراد مبتلا به اختلالات لخته شدن خون یا خونریزی (انعقاد خون)
  • افراد مبتلا به عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی فعال

سابسیژن چگونه انجام می‌شود؟

ابتدا نواحی مورد نظر با استفاده از بی‌حسی موضعی بی‌حس می‌شوند. محل‌هایی که باید سوزن سابسیژن وارد آن‌ها شود با استفاده از یک نشانگر مشخص می‌شوند. هنگامی که ناحیه بی‌حس شد، سوراخ کوچکی ایجاد می شود و لبه تیز سوزن برای برش بافت فیبری که جای زخم، چین و چروک یا سطح فرورفته را به هم متصل می‌کند، استفاده می‌شود. پس از آن برای جلوگیری از خونریزی یا کبودی فشار اعمال می‌شود.

سابسیژن معمولاً در کلینیک یا مطب پوست انجام می شود. سابسیژن یک روش جراحی نیمه تهاجمی است که سرپایی انجام می‌شود، به این معنی که پس از پایان عمل در بیمارستان بستری نخواهید شد.

متخصص پوست مراحل لازم را قبل از انجام عمل توضیح می‌دهد.

قبل از شروع عمل، متخصص پوست ناحیه اطراف جای زخم را تمیز می‌کند. آن‌ها همچنین از یک بی‌حس کننده موضعی برای بی‌حس کردن پوست استفاده می‌کنند، بنابراین در طول عمل احساس درد نخواهید کرد. سپس متخصص پوست یک سوزن را به صورت افقی در پوست، زیر جای زخم وارد می‌کند. سپس به آرامی سوزن را از یک طرف به سمت دیگر زیر اسکار حرکت می‌دهند تا به رها شدن جای زخم از بافت زیرین کمک کنند. ممکن است با شکسته شدن الیاف پوست خود متوجه صدای خمیدن نرم شوید.

این فرآیند بسته به اندازه و شکل اسکار ممکن است تکرار شود. پس از پایان عمل، فشار دستی یا یخ روی محل زخم اعمال می‌شود. این به کاهش خونریزی و التهاب کمک می‌کند.

مراقبت‌های بعد و دوران نقاهت

بلافاصله پس از درمان فشار و یخ ممکن است برای کاهش تورم و کبودی استفاده شود. بعد از 24 ساعت می توانید از آرایش استفاده کنید و در صورت بروز هرگونه کبودی، می‌توانید با آرایش آن را بپوشانید. برخی از پزشکان ممکن است داروهای ضد التهابی را توصیه کنند.

چند جلسه درمانی مورد نیاز است؟

ممکن است برای یک اسکار خاص به بیش از یک جلسه درمانی نیاز داشته باشید. این به این دلیل است که توانایی پوست افراد در ساخت کلاژن که به کاهش فرو رفتگی ناشی از اسکار در طول زمان کمک می‌کند، متفاوت است. تعداد جلسات مورد نیاز سابسیژن برای اصلاح و بهبود فرو رفتگی ناشی از اسکار به نوع، محل، شدت فرو رفتگی و شدت درمان بستگی دارد. در بیشتر موارد، برای درمان اسکار متوسط، ممکن است سه تا شش جلسه درمانی با فاصله حداقل یک ماه لازم باشد.

عوارض جانبی سابسیژن

پس از عمل، نه تنها درد، بلکه تورم و کبودی در محل انجام سابسیژن کاملاً رایج است. عوارض جانبی کمتر شایع سابسیژن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • حساسیت در محل‌‌های درمان شده
  • ایجاد اسکارهای بدتر – مانند اسکارهای هیپرتروفیک یا اسکارهای کلوئیدی
  • هایپرپیگمانتاسیون موقت پس از التهاب (استفاده از ضد آفتاب یا اجتناب از قرار گرفتن در معرض نور خورشید توصیه می‌شود.)
  • عفونت در داخل یا اطراف محل تزریق
  • تغییر رنگ پوست
  • آسیب به اعصاب یا عروق خونی اطراف اسکار

اگر سابسیژن توسط یک پزشک متخصص آموزش دیده انجام شود، خطرات و عوارض جانبی آن کم است و در بیماران مناسب نتایج می‌تواند عالی باشد.

چه مدت طول می‌کشد تا بهبود حاصل شود؟

درد، تورم و کبودی معمولاً 1 تا 2 هفته طول می‌کشد تا بهبود یابد. متخصص پوست ممکن است یک آنتی بیوتیک یا ضد التهاب برای کمک به روند بهبودی تجویز کند.

تعداد جلسات درمانی که نیاز است به شدت اسکار و همچنین توانایی بدن برای تشکیل بافت اسکار بستگی دارد. ممکن است چند ماه طول بکشد تا جای زخم کمتر دیده شود.

چه روش‌های درمانی دیگری می‌تواند به بهبود اسکار آکنه کمک کند؟

سابسیژن اغلب در کنار سایر درمان‌های پزشکی برای کاهش ظاهر اسکار توصیه می‌شود. این درمان‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • رتینوئیدهای موضعی: این کرم‌های تجویزی که حاوی ویتامین A هستند، می‌توانند به صاف کردن ظاهر زخم‌ها کمک کنند.
  • میکرونیدلینگ: میکرونیدلینگ در مطب از سوزن‌های ریز برای تحریک تولید کلاژن استفاده می‌کند.
  • درم ابریژن: این تکنیک شامل استفاده از یک برس سیمی برای لایه‌برداری لایه بالایی پوست است. روی اسکارهای کم عمق بیشترین تاثیر را دارد.
  • لیزر درمانی: این درمان شامل استفاده از لیزر برای برداشتن بالاترین لایه پوست و التیام جای زخم است.
  • لایه‌برداری شیمیایی: لایه‌برداری شیمیایی همچنین با از بین بردن لایه بالایی پوست، جای زخم را بهبود می‌بخشد.

30 آبان 1400 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

علت شوره سر و درمان آن

  • علائم شوره سر
  • علل ایجاد شوره سر
    • درماتیت سبورئیک
    • برخی از بیماری‌های‌ پوستی
    • مخمر مالاسزیا
    • شامپو و محصولات مراقبت از مو
    • رژیم غذایی نامناسب
    • عوامل دیگر
  • چگونه از شر شوره سر خلاص شویم؟
    • درمان‌های پزشکی شوره سر
    • درمان‌های خانگی شوره سر
  • چه موادی در درمان شوره سر موثر هستند؟
  • نحوه استفاده از شامپو
  • شوره سر در مقابل خشکی پوست سر
  • چگونه از ایجاد شوره سر جلوگیری کنیم؟
  • چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

شوره سر یک بیماری پوست سر است که باعث ایجاد پوسته روی پوست سر می‌گردد و معمولا نیز با خارش همراه است.

اکثر مردم شوره سر را در برخی زمان‌ها در زندگی خود تجربه می‌کنند، اما شوره سر از سنین نوجوانی تا میانسالی شایع‌تر است.

علل مختلفی وجود دارد، از جمله درماتیت سبورئیک، واکنش‌های آلرژیک، پسوریازیس و اگزما. واکنش بیش از حد به مالاسزیا، مخمری که روی پوست سر ایجاد می‌شود، یکی از علل ایجاد درماتیت سبورئیک است. عوامل مختلفی خطر ابتلا به شوره سر را افزایش می‌دهند، از جمله سن فرد، آب و هوا، سطح استرس، شرایط پزشکی و انتخاب محصولات مرتبط با مو.

بهداشت ضعیف عاملی برای ایجاد شوره سر نیست، اما اگر فردی موهای خود را مرتباً نشوید یا برس نکشد، ممکن است پوسته پوسته‌ها بیشتر نمایان شوند.

علائم شوره سر

پوسته پوسته شدن پوست سر از علائم اصلی شوره سر هستند. پوسته‌های سفید و چرب معمولاً در موها و روی شانه‌ها دیده می‌شوند و اغلب در ماه‌های پاییز و زمستان که هوا خشک است بدتر می‌شوند. علائم دیگر ابتلا به شوره سر عبارتند از:

  • اریتم که لکه‌های قرمز روی پوست سر و گاهی اوقات روی صورت است.
  • شوره ابرو
  • ریزش مو
  • پوسته‌های خشک روی پوست صورت

علل ایجاد شوره سر

اغلب، دلیل ایجاد شوره سر مشخص نیست، اما برخی عوامل ممکن است در ایجاد شوره سر دخیل باشند. این عوامل در ذیل آمده‌اند:

  • درماتیت سبورئیک

درماتیت سبورئیک یا درماتیت سبوره (Seborrheic Dermatitis) که به عنوان اگزمای سبورئیک هم شناخته می‌شود، نوعی التهاب پوستی است که معمولا در نقاطی که دارای تعداد زیادی غده تولیدکننده چربی است مثل کف سر، صورت، بالای قفسه سینه و پشت بدن ایجاد می‌شود. افراد مبتلا به درماتیت سبورئیک پوست تحریک شده و چرب دارند و بیشتر در معرض شوره سر هستند. پوست قرمز، چرب و پوشیده از پوسته‌های سفید یا زرد از نشانه‌های ابتلا به درماتیت سبورئیک هستند. این بیماری می‌تواند روی پوست سر، پشت گوش‌ها، ابروها، سینه و سایر قسمت‌های بدن تأثیر بگذارد.

به نظر می‌رسد درماتیت سبورئیک در بین افراد مبتلا به موارد زیر شایع‌تر باشد:

  • پسوریازیس یا پسوریازیس پوست سر
  • اچ آی وی
  • آکنه
  • آکنه روزاسه
  • بیماری پارکینسون
  • صرع
  • وابستگی به الکل
  • افسردگی
  • اختلالات اشتها
  • بهبودی پس از سکته مغزی یا حمله قلبی
  • یک سیستم ایمنی ضعیف
  • خستگی
  • چاقی

یک مطالعه نشان داده است که 30 تا 83 درصد افراد مبتلا به اچ آی وی درماتیت سبورئیک دارند، در مقایسه با 3 تا 5 درصد از جمعیت عمومی. علائم نیز ممکن است شدیدتر باشد.

یک فرد مبتلا به اچ آی وی که مشکلات شدید پوست سر را تجربه می‌کند، باید به پزشک مراجعه کند، پزشک درمان مناسب را توصیه می‌کند.

  • برخی از بیماری‌های‌پوستی

به غیر از درماتیت سبورئیک، برخی شرایط می‌توانند باعث پوسته پوسته شدن پوست سر و ایجاد شوره سر شوند، مانند:

  • اگزما
  • کرم حلقوی، یک عفونت قارچی که با مالاسزیا متفاوت است.
  • درماتیت تماسی
reading - علت شوره سر و درمان آن

همچنین بخوانید درباره:

  • مخمر مالاسزیا

شوره سر اغلب از مالاسزیا، قارچی که معمولاً روی پوست سر زندگی می‌کند و از چربی‌های ترشح شده از فولیکول‌های مو تغذیه می‌کند و سرچشمه می‌گیرد.

مالاسزیا معمولاً یک مشکل نیست، اما در برخی افراد سیستم ایمنی بیش از حد به آن واکنش نشان می‌دهد. این می‌تواند باعث تحریک پوست سر و تولید سلول‌های اضافی پوست شود. هنگامی که این سلول‌های اضافی پوست می‌میرند و می‌ریزند، با چربی مو و پوست سر مخلوط می‌شوند و شوره سر ایجاد می‌کنند.

  • شامپو و محصولات مراقبت از مو

برخی از محصولات مراقبت از مو می‌توانند پوست سر را تحریک کنند و ممکن است باعث شوره سر شوند. اگر فردی متوجه شد که محصولی باعث تحریک پوست سرش می‌شود، باید سعی کند شامپوی خود را تغییر دهد و از یک شامپوی ملایم و غیر دارویی استفاده کند.

برخی افراد می‌گویند شستشوی سر و استحمام با فاصله زمانی زیاد باعث تجمع چربی و سلول‌های مرده پوست گشته، و در نهایت منجر به ایجاد شوره سر می‌شود. برخی دیگر می‌گویند که شستشوی زیاد سر چربی‌های طبیعی پوست سر را از بین می‌برد.

شواهدی وجود ندارد که هر یک از این‌ها درست است. دفعاتی که یک فرد نیاز به شستن موهای خود دارد در افراد مختلف متفاوت است.

در حالی که محصولات خاص می‌توانند باعث تحریک و واکنش در برخی افراد شوند، شامپو زدن مکرر معمولا مفید است.

  • رژیم غذایی نامناسب

رژیم غذایی نیز ممکن است در ایجاد شوره سر نقش داشته باشند. مواد مغذی که ممکن است به عدم ابتلا به شوره سر کمک کند عبارتند از:

  • روی به میزان کافی
  • ویتامین‌های گروه B به میزان کافی
  • نوعی چربی امگا 6 معروف به گاما لینولنیک اسید که در روغن گل مغربی وجود دارد.

با این حال، شواهد تحقیقاتی کافی وجود ندارد که ثابت کند این یا سایر اقدامات غذایی می‌تواند کاملا به رفع شوره سر کمک کند.

  • عوامل دیگر

عوامل دیگری که ممکن است خطر ابتلا به شوره سر را افزایش دهند عبارتند از:

  • دمای شدید زمستان و احتمالاً ترکیبی از هوای سرد و گرمای بیش از حد اتاق‌ها
  • برس زدن کم  مو، زیرا برس زدن به حذف سلول‌های مرده پوست کمک می‌کند.
  • فشار و استرس
  • سن، زیرا شوره سر بیشتر در سنین نوجوانی و میانسالی رخ می‌دهد (اگرچه نوعی شوره سر که به عنوان کلاه گهواره‌ای شناخته می‌شود نیز در نوزادان رایج است.)
  • عوامل هورمونی، زیرا در مردان شایع‌تر است.
reading - علت شوره سر و درمان آن

همچنین بخوانید درباره:

چگونه از شر شوره سر خلاص شویم؟

برخی از درمان‌ها یک بیماری زمینه‌ای مانند پسوریازیس را هدف قرار می‌دهند. هدف برخی دیگر لایه‌برداری سلول‌های مرده پوست یا مقابله با تولید مخمر است که می تواند شوره سر را تحریک کند. استراتژی مناسب به سن فرد، هر گونه بیماری زمینه‌ای و شدت شوره سر بستگی دارد. برخی از تغییرات سبک زندگی که می‌توانند در بهبود شوره سر موثر باشند عبارتند از:

  • مدیریت استرس
  • اجتناب از محصولاتی که حاوی مواد شوینده و مواد شیمیایی خشن هستند.
  • مرتب برس زدن موها
  • پرسیدن از یک متخصص پوست در مورد استراتژی مناسب مراقبت از پوست سر و مو

همچنین خلاص شدن از شر شوره سر می‌تواند شامل مصرف داروهایی باشد که می‌توانید از طریق نسخه و بدون نسخه دریافت کنید. همچنین برخی از درمان‌های خانگی وجود دارد که می‌توانید امتحان کنید.

  • درمان‌های پزشکی شوره سر

بهترین راه برای از بین بردن شوره سر استفاده از شامپو شوره سر و درمان‌های پوست سر است. انجمن آکادمی پوست آمریکا (AAD) اقدامات زیر را برای بهبود شوره سر توصیه می‌کند:

  • دستورالعمل مخصوص استفاده از هر محصول را دنبال کنید: از آنجایی که انواع مختلفی از شامپوهای درمان شوره سر وجود دارد، و هر کدام دستورالعمل‌های خاص خود را دارند، مهم است که دستورالعمل‌های محصول انتخابی خود را به دقت بخوانید و دنبال کنید. مطمئن شوید که می‌دانید آیا قرار است شامپو را برای مدت معینی قبل از شستن روی پوست سر خود بگذارید یا باید فوراً آن را بشویید.
  • ترکیبات معمولی شامپوهای شوره سر شامل کتوکونازول، سولفید سلنیوم، قطران زغال سنگ و پیریتیون روی است. این مواد معمولاً پوسته‌های شوره سر را از بین می‌برند یا با رشد بیش از حد قارچ مالاسزیا که ممکن است در ایجاد شوره نقش داشته باشد، مبارزه می‌کنند.

  • انواع پوست و مو به مراقبت‌های متفاوتی نیاز دارند: افراد آفریقایی-آمریکایی ممکن است فقط یک بار در هفته نیاز به شستشو با شامپو شوره سر داشته باشند. مردم آسیایی آمریکایی و آن‌هایی که سفید پوست هستند ممکن است نیاز داشته باشند بین شامپوهای مختلف شوره سر که حاوی ترکیبات متفاوتی هستند یکی را جایگزین کنند تا بهترین نتیجه را به دست آورند. بهترین اقدام شما ممکن است صحبت با یک متخصص پوست باشد که می‌تواند بهترین محصولات را برای نوع مو و پوست شما و دفعات استفاده از آن‌ها توصیه کند.
  • شامپوهای شوره سر می‌توانند در دو نوع دارویی (که برای خرید نیاز به نسخه دارد) یا بدون نسخه در دسترس باشند. معمولاً این بدان معناست که مقدار دارو در شامپوهای دارویی بیشتر است.

  • درمان‌های خانگی شوره سر

اگر می‌خواهید قبل از روی آوردن به محلول‌های دارویی، برخی از درمان‌های طبیعی را امتحان کنید، می‌توانید گزینه‌های زیر را در نظر بگیرید:

  • جوش شیرین: به آرامی آن را در حمام به پوست سر خود بمالید و پس از چند دقیقه آبکشی کنید.
  • سرکه سیب: یک چهارم فنجان سرکه سیب را با یک چهارم فنجان آب مخلوط کنید. به مدت 15 دقیقه تا 1 ساعت روی موهای خود بمالید و سپس آبکشی کنید. این کار را دو بار در هفته انجام دهید.
  • روغن نارگیل: 3 تا 5 قاشق چایخوری روغن نارگیل را به پوست سر خود بمالید و بگذارید 1 ساعت بماند. سپس موهای خود را با شامپو بشویید و آبکشی کنید.
  • آب لیمو: 2 قاشق چایخوری آب لیمو را به پوست سر خود بمالید و بشویید. سپس یک قاشق چای خوری دیگر را با 1 فنجان آب مخلوط کنید. این کار را هر روز انجام دهید.
  • آلوئه ورا: قبل از شستن موها به پوست سر خود بمالید.
  • روغن زیتون: 10 قطره را به پوست سر خود بمالید. سر خود را با کلاه بپوشانید و یک شب بگذارید. صبح موهای خود را شامپو بزنید و بشویید.
reading - علت شوره سر و درمان آن

همچنین بخوانید درباره:

چه موادی در درمان شوره سر موثر هستند؟

اکثر شامپوهای ضد شوره یا ضد قارچ حاوی حداقل یکی از مواد فعال زیر هستند:

  • کتوکونازول یک ماده ضد قارچی است که برای هر سنی مناسب است.
  • سولفید سلنیوم با کاهش تولید چربی‌های طبیعی غدد پوست سر به مدیریت شوره سر کمک می‌کند. همچنین خاصیت ضد قارچی دارد.
  • زینک پیریتیون رشد مخمر را کند می‌کند.
  • قطران زغال سنگ دارای یک عامل ضد قارچ طبیعی است و می‌تواند تولید سلول‌های اضافی پوست را کاهش دهد. در طول استفاده طولانی مدت، قطران زغال سنگ ممکن است موهای رنگ شده یا درمان شده را لکه‌دار کند. ممکن است حساسیت پوست سر به نور خورشید را افزایش دهد، بنابراین کاربران باید در بیرون از منزل از کلاه استفاده کنند. قطران زغال سنگ نیز ممکن است در دوزهای بالا سرطان‌زا باشد.
  • اسید سالیسیلیک به حذف سلول‌های اضافی پوست کمک می‌کند.
  • روغن درخت چای در بسیاری از شامپوها وجود دارد. این روغن خاصیت ضد قارچی و ضد باکتریایی دارد. اگر شامپو حاوی 5 درصد روغن درخت چای برای درمان شوره سر باشد، بی‌خطر و قابل تحمل است. قبل از استفاده روی کل سر ابتدا آنرا روی قسمتی از پوست تست کنید، چرا که برخی از افراد ممکن است به این ماده حساسیت داشته باشند.

نحوه استفاده از شامپو

اینکه فرد چقدر نیاز به استفاده از شامپوی دارویی دارد تا حدودی به نوع موی او بستگی دارد. آکادمی پوست آمریکا توصیه‌های زیر را برای استفاده از شامپو ارائه می‌دهد:

  • افراد سیاه پوست یک بار در هفته با شامپوی شوره، سر را بشویند. از یک متخصص پوست بخواهند که یک گزینه مناسب را به آن‌ها پیشنهاد کنند.
  • افراد سفیدپوست و آسیایی روزانه شامپو بزنند و هفته‌ای دو بار از شامپو شوره سر استفاده کنند. اگر یک شامپو کمکی نکرد، یکی دیگر را امتحان کنید.
  • برخی از متخصصان پیشنهاد می‌کنند از شامپو به مدت یک ماه استفاده کنید تا ببینید آیا تاثیر دارد یا خیر.
  • یک شامپوی خاص ممکن است با گذشت زمان تاثیرش کمتر شود. فردی که احساس می‌کند انتخابش در حال از دست دادن اثربخشی خود است، ممکن است بخواهد به شامپوی دیگری با ترکیب دیگری روی آورد.

شوره سر در مقابل خشکی پوست سر

ممکن است تشخیص تفاوت بین شوره سر و خشکی پوست سر دشوار باشد، زیرا هر دو می‌توانند به طور مشابه ظاهر شوند. هر دو می‌توانند باعث ایجاد پوسته پوسته و احساس خارش در پوست سر شوند.

اما در حالی که شوره سر به درماتیت سبورئیک مربوط می‌شود، خشکی پوست سر به سادگی به از دست دادن آب بیش از حد پوست مربوط می‌شود. این می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که مایعات کافی دریافت نکنید.

اما، ممکن است در اثر برخی محصولات مو که روی پوست سر استفاده می‌شوند، که چربی طبیعی پوست سر را از بین می‌برند، نیز رخ دهد. اگر در آب و هوای سرد و خشک زندگی می‌کنید، ممکن است بیشتر مستعد ابتلا به خشکی پوست سر باشید. درمان خشکی پوست سر معمولاً شامل تغییر به یک شامپوی ملایم و بدون مواد دارویی است که تا حد امکان حاوی کمترین افزودنی است که ممکن است رطوبت را از پوست سر بگیرد.

چگونه از ایجاد شوره سر جلوگیری کنیم؟

در اینجا چند نکته که در جلوگیری از ایجاد شوره سر موثر است آورده شده است:

  • بهداشت را خوب رعایت کنید: تمام تلاش خود را بکنید تا در برابر میل به لمس پوست سر خود مقاومت کنید، به خصوص اگر از قبل خارش داشته باشد. خاراندن می‌تواند تحریک را افزایش دهد و منجر به ایجاد یک چرخه معیوب شود. همچنین دست زدن به سر و خاراندن آن می‌تواند آلودگی‌ها را وارد پوست سر کند که این کار ممکن است موجب تشدید و بدتر شدن شوره سر گردد.
  • شامپوی مناسب برای پوست سر خود را پیدا کنید: به اندازه کافی شامپو بزنید تا چربی‌های اضافی را از بین ببرد،نه چربی‌های طبیعی پوست را.
  • استرس را کاهش دهید: استرس می‌تواند شوره سر را برای برخی افراد تشدید یا حتی بدتر کند. اگرچه مالاسزیا با استرس وارد پوست سر شما نمی‌شود، اما اگر سیستم ایمنی بدن ضعیف شود، این قارچ می‌تواند رشد کند، این دقیقا همان کاری است که استرس با بدن می‌کند. به پوست سر خود لطف کنید و استراحت کنید. سعی کنید یک پیاده روی ترمیمی یا تمرین یوگا انجام دهید. حتی نوشتن لیستی از رویدادهای استرس‌زا برای شما، ممکن است در کاهش استرس و سعی در دوری کردن از آن‌ها مفید باشد. بنویسید که آن‌ها چه هستند و چگونه بر شوره سر تأثیر می‌گذارند. به این ترتیب، می‌توانید تمام تلاش خود را برای جلوگیری از محرک‌های احتمالی در آینده انجام دهید.
  • به موهای خود تنفس دهید: تحقیقات نشان می‌دهد که قرار گرفتن در فضای باز، به خصوص در جاهایی که هوا تازه‌تر است، می تواند به کاهش تجمع چربی در پوست سر کمک کند.
  • پوست سر خود را ماساژ دهید: این همچنین ممکن است به جلوگیری از علائم شوره سر کمک کند.
  • برس کشیدن: حداقل دو بار در روز موهای خود را زمانی که مرطوب است (نه خیس) برس بزنید.
  • اصطکاک را محدود کنید: استفاده از کلاه و روسری، به ویژه آن‌هایی که از مواد مصنوعی ساخته شده‌اند را محدود کنید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

خبر خوب این است که بسیاری از موارد شوره سر را می‌توان با شامپوهای بدون نسخه (OTC) و اصلاح سبک زندگی به طور موثر درمان کرد. همانطور که گفته شد، شوره سر تنها دلیلی نیست که ممکن است دچار خارش پوست سر شوید. اگر برای مدت طولانی دچار شوره سر و یا خارش پوست سر هستید، ممکن است پسوریازیس، اگزما یا یک عفونت قارچی واقعی داشته باشید. در این موارد پزشک می‌تواند کمک کند. اگر خارش شما برطرف نشد یا پوست سرتان قرمز یا متورم شد، با پزشک خود صحبت کنید. همچنین بررسی کنید که آیا شامپوها کمکی می‌کنند، قرمزی و پوسته پوسته شدن به صورت یا سایر نواحی بدن شما سرایت کرده است یا خیر، و یا خارش باعث تداخل در زندگی روزمره شما شده است.

گاهی اوقات علائم می‌تواند نشان دهنده شرایط جدی‌تر دیگری مانند کراتوز اکتینیک (AKs) یا کچلی (کرم حلقه‌ای پوست سر) باشد، و بهتر است برای دریافت بهترین درمان معاینه شوید.

25 آبان 1400 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

علت بوجود آمدن خال جدید چیست؟

  • انواع خال
    • خال‌های مادرزادی
    • خال‌های اکتسابی (خال‌های معمولی)
    • خال‌های غیر معمول (خال‌های دیسپلاستیک)
    • خال‌های اسپیتز
  • علل ایجاد خال‌های جدید
  • علائم هشدار دهنده مربوط به خال
  • ملانوما یا خال‌های سرطانی
  • چکاپ پوست
  • چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

خال‌ها بسیار شایع هستند و اکثر مردم یک یا چند خال دارند. خال‌ها غلظت سلول‌های تولید کننده رنگدانه (ملانوسیت‌ها) در پوست شما هستند. افرادی که پوست روشن دارند بیشتر خال دارند.

علت ایجاد خال به خوبی شناخته نشده است. تصور می‌شود در بیشتر موارد این اثر متقابل عوامل ژنتیکی و آسیب خورشید باشد.

خال‌ها معمولا در دوران کودکی و نوجوانی ظاهر می‌شوند و با رشد، اندازه و رنگ آن‌ها تغییر می‌کند. خال‌های جدید معمولاً در مواقعی ظاهر می‌شوند که سطح هورمون‌ها تغییر می‌کند، مانند دوران بارداری.

بیشتر خال‌ها کمتر از 1.4 اینچ قطر دارند. رنگ خال از صورتی تا قهوه‌ای تیره یا سیاه متغیر است. آن‌ها می‌توانند در هر نقطه از بدن، به تنهایی یا به صورت گروهی وجود داشته باشند.

تقریباً همه خال‌ها خوش خیم (غیر سرطانی) هستند. اما احتمال سرطانی شدن خال‌های جدید در بزرگسالان بیشتر از خال‌های قدیمی است. اگر یک خال جدید در سنین بالا ظاهر شد، یا اگر ظاهر خال تغییر کرد، باید به متخصص پوست مراجعه کنید تا از سرطانی نبودن آن اطمینان حاصل کنید.

انواع خال

انواع مختلفی از خال‌ها وجود دارد که بر اساس زمان ظاهر شدن، شکل ظاهری و خطر سرطانی شدن آن‌ها طبقه‌بندی می‌شوند.

  • خال‌های مادرزادی

خال‌های مادرزادی از نظر اندازه، شکل و رنگ بسیار متفاوت هستند. حدود 0.2 تا 2.1 درصد از نوزادان با خال مادرزادی متولد می‌شوند.

برخی از خال‌های مادرزادی ممکن است زمانی که کودک بزرگ شد قابل درمان باشند، برای مثال در سن 10 تا 12 سالگی هنگامی که فرد می‌تواند بی‌حسی موضعی را تحمل کند می‌توان اقدام به درمان کرد. گزینه‌های درمانی عبارتند از:

ریسک‌ها

خال‌های مادرزادی بزرگ‌تر خطر بدخیم شدن در بزرگسالی را دارند (4 تا 6 درصد). تغییرات در رشد، رنگ، شکل یا درد خال مادرزادی باید توسط پزشک ارزیابی شود.

  • خال‌های اکتسابی (خال‌های معمولی)

خال‌های اکتسابی خال‌هایی هستند که پس از تولد روی پوست ظاهر می‌شوند. آن‌ها همچنین به عنوان خال معمولی نیز شناخته می‌شوند. آن‌ها می‌توانند در هر نقطه از پوست ظاهر شوند.

افراد با پوست روشن معمولاً بین 10 تا 40 عدد از این خال‌ها را دارند و بیشتر مستعد ایجاد اینگونه خال‌ها روی پوستشان هستند. اگر پوست تیره‌تر یا موهای تیره‌تری دارید، ممکن است خال‌های شما تیره‌تر از افراد با پوست روشن‌تر باشد.

خال‌های معمولی معمولا می‌توانند این ویژگی‌ها را داشته باشند:

  • گرد یا بیضی شکل
  • مسطح یا کمی برآمده یا گاهی گنبدی شکل
  • صاف یا خشن
  • یک رنگ (برنزه، قهوه‌ای، سیاه، قرمز، صورتی، آبی یا همرنگ پوست)
  • بدون تغییر
  • کوچک (1/4 اینچ یا کمتر)
  • ممکن است مو داشته باشد.

ریسک‌ها

اگر بیش از 50 خال معمولی دارید، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان پوست هستید. اما به ندرت پیش می‌آید که یک خال معمولی سرطانی شود.

reading - علت بوجود آمدن خال جدید چیست؟

همچنین بخوانید درباره:

  • خال‌های غیر معمول (خال‌های دیسپلاستیک)

خال‌های غیر معمول که خال‌های دیسپلاستیک نیز نامیده می‌شوند، می‌توانند در هر جایی از بدن ظاهر شوند. خال‌های غیر معمول اغلب روی تن هستند، اما می‌توانند روی گردن، سر یا پوست سر نیز ایجاد و مشاهده شوند. آن‌ها به ندرت روی صورت ظاهر می‌شوند.

خال‌های خوش خیم آتیپیک ممکن است برخی از ویژگی‌های مشابه ملانوم (نوعی سرطان پوست) را داشته باشند. بنابراین، چک کردن منظم پوست و نظارت بر هرگونه تغییر در خال‌ها بسیار مهم است.

خال‌های غیر معمول پتانسیل سرطانی شدن را دارند. اما تخمین زده می‌شود که از هر 10000 خال غیر معمول فقط یکی از آن‌ها به خال سرطانی تبدیل می‌شود.

خال‌های غیر معمول به دلیل ظاهرشان به عنوان “جوجه اردک زشت” خال‌ها شناخته می‌شوند.

به طور کلی خال‌های غیر معمول ویژگی‌های زیر را دارند:

  • شکل نامنظم با حاشیه‌های ناهموار
  • رنگ‌های متنوع: ترکیبی از قهوه‌ای، قهوه‌ای، قرمز و صورتی
  • سنگریزه در بافت
  •  6 میلی‌متر یا بیشتر
  • در افراد با پوست روشن شایع‌تر است.
  • در افرادی که در معرض آفتاب زیاد قرار دارند، شایع‌تر است.

ریسک‌ها

اگر موارد زیر را داشته باشید، خطر ابتلا به ملانوم بیشتر است:

  • چهار یا بیشتر خال غیر معمولی
  • یک رابطه خویشاوندی خونی با کسی که ملانوم دارد یا داشته است.

اگر اعضای خانواده شما تعداد زیادی خال غیر معمول دارند، ممکن است سندرم ملانوم مول چندگانه غیر معمول خانوادگی (FAMMM) داشته باشید. خطر ابتلا به ملانوم در شما 17.3 برابر بیشتر از افرادی است که سندرم FAMMM ندارند.

  • خال‌های اسپیتز

این نوع نادر خال شباهت زیادی به ملانوما دارد، اما سرطانی نیست. معمولاً در کودکان با پوست روشن و جوانان زیر 20 سال ایجاد می‌شود. گاهی اوقات، پزشکان تشخیص خال اسپیتز و ملانوم را دشوار می‌دانند و ممکن است حذف آن را به عنوان یک اقدام پیشگیرانه توصیه کنند.

خال‌های اسپیتز به سرعت رشد می‌کنند و می‌توانند از نظر اندازه از میلی‌متر تا یک سانتی‌متر یا بیشتر در قطر متفاوت باشند. سایر خصوصیات خال اسپیتز عبارتند از:

  • شکل گرد و متقارن
  • سطح صاف
  • خطوط رنگدانه‌ای

علل ایجاد خال‌های جدید

علت ایجاد خال جدید در بزرگسالی به خوبی شناخته نشده است. خال‌های جدید ممکن است خوش خیم یا سرطانی باشند. علل ملانوما به خوبی مطالعه شده است، اما تحقیقات کمی در مورد علت ایجاد خال‌های خوش خیم وجود دارد.

احتمالا جهش‌های ژنتیکی در این موضوع دخیل هستند. یک مطالعه تحقیقاتی در سال 2015 گزارش داد که جهش‌های ژنتیکی ژن BRAF در 78 درصد خال‌های خوش خیم اکتسابی وجود دارد. جهش‌های BRAF در ایجاد ملانوم نقش دارند. اما فرآیندهای مولکولی دخیل در تبدیل خال خوش خیم به خال سرطانی هنوز شناخته نشده است.

اثر متقابل نور ماوراء بنفش (UV)، طبیعی و مصنوعی، با DNA باعث آسیب ژنتیکی می‌شود که می تواند منجر به ایجاد ملانوم و سایر سرطان‌های پوست شود. قرار گرفتن در معرض نور خورشید می‌تواند در دوران کودکی یا جوانی رخ دهد و بعداً منجر به سرطان پوست شود.

دلایلی که ممکن است باعث ایجاد خال جدید شوند عبارتند از:

  • افزایش سن
  • پوست روشن و موهای روشن یا قرمز
  • سابقه خانوادگی خال‌های غیر معمول
  • پاسخ به داروهایی که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کنند.
  • پاسخ به سایر داروها، مانند برخی از آنتی بیوتیک‌ها، هورمون‌ها یا داروهای ضد افسردگی
  • جهش‌های ژنتیکی
  • آفتاب سوختگی، قرار گرفتن در معرض نور خورشید یا برنزه کردن

احتمال سرطانی شدن خال‌های جدید بیشتر است. بررسی مطالعات موردی در سال 2017 نشان داد که 70.9 درصد ملانوم‌ها از یک خال جدید به وجود می‌آیند. اگر یک فرد بالغ با یک خال جدید هستید، مهم است که آن را توسط پزشک یا متخصص پوست بررسی کنید.

علائم هشدار دهنده مربوط به خال

هنگامی که یک خال قدیمی تغییر می‌کند، یا زمانی که یک خال جدید در بزرگسالی ظاهر می‌شود، باید برای بررسی آن به پزشک مراجعه کنید.

اگر خال شما خارش، خونریزی، ترشح یا درد دارد، فورا به پزشک مراجعه کنید.

ملانوما کشنده‌ترین سرطان پوست است، اما خال‌ها یا لکه‌های جدید نیز ممکن است سرطان سلول بازال یا سلول سنگفرشی باشند. این‌ها معمولاً در مناطقی که در معرض نور خورشید هستند مانند صورت، سر و گردن ظاهر می‌شوند و به راحتی قابل درمان هستند.

علائم دیگری که باید مراقب آن‌ها بود عبارتند از:

  • روشن شدن خال، از جمله هاله سفید در اطراف لبه آن
  • خونریزی یا ناراحتی ناشی از خال
  • خالی که بسیار متفاوت از سایر خال‌های فرد به نظر می‌رسد.

برخی از متخصصان پوست ممکن است به افراد توصیه کنند که هر ماه از نواحی دارای خال‌های زیاد، مانند پشت، عکس بگیرند تا تغییرات را تشخیص دهند.

بررسی نواحی مانند ناخن‌ها، پاها و دست‌ها نیز مهم است زیرا ملانوم می‌تواند در این مکان‌ها نیز ایجاد شود.

ملانوما یا خال‌های سرطانی

در اینجا یک راهنما برای تشخیص خال‌های مستعد ملانوم که توسط آکادمی پوست آمریکا تهیه شده است، آورده شده:

  • شکل نامتقارن: هر نیمه از خال متفاوت است.
  • مرز: خال دارای مرزهای نامنظم است.
  • رنگ: خال تغییر رنگ داده و یا رنگ‌های متعدد یا مختلط دارد.
  • قطر: خال بزرگتر می‌شود – بیش از 1/4 اینچ قطر.
  • در حال تکامل: اندازه، رنگ، شکل یا ضخامت خال بطور مداوم تغییر می‌کند.

چکاپ پوست

بررسی منظم پوست می‌تواند به تشخیص تغییرات خال کمک کند. بیش از نیمی از سرطان‌های پوست در قسمت‌هایی از بدن اتفاق می‌افتد که به راحتی می‌توانید آن‌ها را ببینید. یافتن ملانوم در قسمت‌هایی از بدن که در برابر نور خورشید محافظت می‌شوند غیر معمول است. شایع‌ترین نقاط بدن برای ملانوم در زنان، بازوها و پاها هستند. برای مردان، شایع‌ترین محل‌های ملانوم پشت، تن، سر و گردن است.

افرادی که رنگ پوستشان سفید نیست، به طور کلی احتمال خطر کمتری برای ابتلا ملانوم دارند. اما محل ملانوما برای افراد رنگین پوست متفاوت است. مکان‌های معمولی برای ملانوم در میان افراد غیرسفید عبارتند از:

  • کف پاها
  • کف دست‌ها
  • بین انگشتان پا و انگشتان دست
  • زیر ناخن‌های پا یا دست

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

خال‌هایی که در بزرگسالی ظاهر می‌شوند باید همیشه توسط پزشک بررسی شوند. توصیه می‌شود که افراد سالانه توسط متخصص پوست معاینه پوست شوند. اگر در معرض خطر ابتلا به ملانوم هستید، پزشک ممکن است هر شش ماه یک بار معاینه پوست را توصیه کند. اگر خالی دارید که تغییر می‌کند، به خصوص خالی که یک یا چند ویژگی ارائه شده توسط آکادمی پوست آمریکا (که در بخش‌های قبل بیان شد) را دارد، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

خبر خوب این است که تشخیص زودهنگام ملانوم منجر به مزایای قابل توجهی برای بقا می‌شود. میزان بقای 10 ساله برای ملانوم که زود تشخیص داده می‌شود 93 درصد است.

reading - علت بوجود آمدن خال جدید چیست؟

همچنین بخوانید درباره:

20 آبان 1400 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

درمان ریزش مو بعد از کرونا

  • تلوژن افلوویوم چیست؟
  •  چه چیزی می‌تواند باعث ریزش موی نوع تلوژن افلوویوم شود؟
  • چرا برخی افراد پس از بیماری دچار ریزش مو نوع تلوژن افلوویوم می‌شوند؟
  •  آیا ریزش مو نوع تلوژن افلوویوم دائمی است؟
  •  آیا ابتلا به کرونا مانند تلوژن افلوویوم باعث ریزش موقتی مو می‌شود؟
  •  آیا ریزش مو از علائم ابتلا به کرونا است؟
  •  آیا ممکن است به دلیل استرس ناشی از بیماری کرونا ریزش مو داشته باشم؟
  • چرا برخی از افراد پس از ابتلا به کرونا دچار این نوع ریزش مو می‌شوند و بعضی دیگر نمی‌شوند؟
  •  آیا موها بعد از  ابتلا به کرونا دوباره رشد می‌کنند؟
  •  انواع دیگر ریزش مو
  •  چند نکته جهت کاهش ریزش مو پس از ابتلا به کرونا

گزارش‌هایی در مطبوعات منتشر شده است مبنی بر اینکه افراد مدتی پس از ابتلا به ویروس کرونا (COVID-19) دچار ریزش موی بسیار شدید شده‌اند. در حالی که ممکن است شواهدی وجود داشته باشد که ارتباط بین کرونا و ریزش مو را نشان دهد، این گزارش‌ها تا حد زیادی تجربی هستند و پایه علمی موثقی ندارند، چرا که این ویروس برای دانشمندان و پزشکان بسیار جدید است که بتوانند رسما ابتلا به ویروس کرونا را به ریزش مو مرتبط کنند.

با این حال، وضعیتی به نام تلوژن افلوویوم وجود دارد که نوعی ریزش مو است که اغلب به دلیل بیماری شدید مانند کرونا، استرس یا تغییرات، رویدادهای مهم زندگی مانند تولد کودک یا کاهش وزن قابل توجه بوجود می‌آید.

reading - درمان ریزش مو بعد از کرونا

همچنین بخوانید درباره:

تلوژن افلوویوم چیست؟

در حالی که ریختن 150 مو در روز طبیعی است، تلوژن افلوویوم زمانی رخ می‌دهد که تعداد موهای از دست رفته در روز افزایش قابل توجهی داشته باشد. این افزایش زمانی رخ می‌دهد که تعدادی از موها از “فاز رشد” (آناژن) به “فاز ریزش” (تلوژن) حرکت کنند. در رشد طبیعی مو، تنها 10 درصد از موهای سر در «فاز ریزش» است، اما زمانی که شما تلوژن افلوویوم را تجربه می‌کنید، 30 درصد موها در «فاز ریزش» هستند و در برخی موارد می‌تواند بیشتر باشد. این تغییرات می‌تواند بسیار ناگهانی اتفاق بیفتند و معمولاً حدود 3 ماه پس از تحریک رخ می‌دهد.

چه چیزی می‌تواند باعث ریزش موی نوع تلوژن افلوویوم شود؟

تلوژن افلوویوم زمانی اتفاق می‌افتد که چرخه زندگی طبیعی مو مختل شود. این اختلال معمولاً به دلیل فشارهای فیزیکی روی بدن است. استرس‌های فیزیکی که می‌تواند باعث این نوع ریزش مو شود عبارتند از:

  • عفونت‌های مرتبط با تب بالا مانند آنفولانزا یا کرونا
  • بیماری مرتبط با کاهش وزن یا مصرف ذخایر پروتئین در بدن
  • جراحی بزرگ
  • رویداد مهم یا استرس زندگی
  • رژیم غذایی نامناسب
  • زایمان
  • شروع داروهای جدید
  • قطع یک درمان هورمونی

فراموش نکنید، معمولاً تا 3 ماه پس از یک رویداد مانند این، ریزش محسوس موها مشاهده می‌شوند.

چرا برخی افراد پس از بیماری دچار ریزش مو نوع تلوژن افلوویوم می‌شوند؟

بیماری قابل توجه می‌تواند باعث اختلال در چرخه طبیعی مو شود و فولیکول‌های مو بیشتری را به “مرحله ریزش” در مقابل “مرحله رشد” سوق دهد. بنابراین برخی از افراد مدتی پس از بیماری دچار ریزش مو می‌شوند.

آیا ریزش مو نوع تلوژن افلوویوم دائمی است؟

معمولاً تلوژن افلوویوم یک نوع دائمی ریزش مو نیست و معمولاً نیازی به درمان نیست. موها به طور معمول پس از، از بین رفتن محرک دوباره رشد می‌کنند.

اگر در مورد ریزش موی خود نگران هستید و فکر می‌کنید که علت آن می‌تواند دلیل دیگری باشد، ممکن است توسط پزشک عمومی آزمایش خون توصیه شود. این آزمایش خون می‌تواند به اطمینان از این که ریزش مو در نتیجه کمبود آهن یا کم کاری تیروئید نیست، کمک کند.

آیا ابتلا به کرونا مانند تلوژن افلوویوم باعث ریزش موقتی مو می‌شود؟

از آنجایی که یکی از علائم ابتلا به کرونا تب بالا است و برخی از افراد ممکن است با ابتلا به این ویروس بسیار ناخوش احوال شوند، جای تعجب نیست که برخی از افراد ممکن است تا 3 ماه پس از ابتلا به کرونا دچار ریزش مو شوند. همانطور که قبلاً ذکر شد، استرس فیزیکی ناشی از ابتلا به کرونا نیز احتمالاً چرخه زندگی طبیعی مو را در برخی افراد مختل می‌کند و بنابراین ممکن است بعداً موها شروع به ریزش کنند.

آیا ریزش مو از علائم ابتلا به کرونا است؟

ریزش مو به عنوان یکی از علائم رسمی ابتلا به کرونا ذکر نشده است. علائم کلیدی که باید مراقب آن باشید عبارتند از: تب بالا، سرفه خشک، بدن درد، از دست دادن یا تغییر حس چشایی یا بویایی.

آیا ممکن است به دلیل استرس ناشی از بیماری کرونا ریزش مو داشته باشم؟

اگر همه‌گیری کرونا را بسیار استرس‌زا می‌دانستید، این احتمال وجود دارد که چند ماه پس از شروع افزایش سطح استرس، ریزش مو را تجربه کنید. این به این دلیل است که رویدادهای مهم و استرس‌زا در زندگی می‌توانند باعث ایجاد استرس فیزیکی بر بدن و آسیب به چرخه طبیعی مو شوند.

چرا برخی از افراد پس از ابتلا به کرونا دچار این نوع ریزش مو می‌شوند و بعضی دیگر نمی‌شوند؟

مشخص نیست که چرا برخی افراد پس از ابتلا به ویروسی مانند کرونا، تلوژن افلوویوم را تجربه می‌کنند و چرا برخی از افراد تغییری در موهای خود تجربه نمی‌کنند. با این حال، اگر وقتی به کرونا مبتلا شدید دچار استرس شدیدی شدید یا اینکه به تب بالا دچار شده بودید، این احتمال وجود دارد که چرخه طبیعی موی شما مختل شده باشد و ممکن است چند ماه بعد دچار ریزش مو شوید.

آیا موها بعد از ابتلا به کرونا دوباره رشد می‌کنند؟

به احتمال زیاد اگر بعد از عفونت دچار ریزش مو شدید (چه آن عفونت ناشی از ابتلا به کرونا باشد یا نباشد) به دلیل تلوژن افلوویوم است. این بدان معناست که وقتی موهای جدید جایگزین موهای ریخته شده شوند، موهای شما باید به رشد طبیعی خود بازگردد.

انواع دیگر ریزش مو

  • طاسی با الگوی مردانه: این نوع ریزش یکی از شایع‌ترین انواع ریزش مو است و نیمی از مردان بالای 50 سال را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این نوع ریزش مو بخشی طبیعی از افزایش سن است اما در برخی موارد قابل درمان است.
  • طاسی با الگوی زنانه: این نوع ریزش مو که گاهی به آن آلوپسی آندروژنتیک نیز گفته می‌شود، با نازک شدن موهای بالای سر مشخص می شود.
  • آلوپسی آریتا: آلوپسی آریتا با ریزش به صورت تکه‌ای مشخص می‌شود و معمولاً به دلیل مشکلات سیستم ایمنی ایجاد می‌شود. این نوع ریزش مو معمولاً موقتی است و خود به خود برطرف می‌شود.

چند نکته جهت کاهش ریزش مو پس از ابتلا به کرونا

  • موهای خود را به آرامی بشویید و از سشوار کشیدن خودداری کنید.

نحوه شستن موهایتان در واقع می‌تواند به شما در کاهش ریزش مو کمک کند. همچنین شستن و شانه کردن موهایتان به سمت جلو، به سمت صورت، به جای پشت سر و گردن، استرس و فشار کمتری بر روی فولیکول‌ها وارد می‌کند. کوتاه کردن مو نیز ممکن است کشیده شدن فولیکول‌ها را کاهش داده و میزان ریزش را کاهش دهد، چرا که موهای بلند وزن بیشتری دارند، بنابراین به خودی خود می‌توانند کشش بیشتری روی فولیکول‌ها ایجاد کنند. علاوه بر شستن و شانه کردن صحیح موها، پرهیز از ابزارهای حرارتی مانند سشوار نیز مهم است، زیرا این کار می‌تواند موها را شکننده‌تر کرده و احتمال ریزش را بیشتر کند.

  • سایر مسائل پزشکی زمینه‌ای که ممکن است در ریزش مو نقش داشته باشد را درمان کنید.

مسائلی مانند عدم تعادل هورمونی، کم بودن تیروئید و کمبود آهن یا ید، همگی می‌توانند ریزش مویی را که قبلاً به دلیل استرس ناشی از کرونا تجربه کرده‌اید، تشدید کنند. دریافت درمان پزشکی برای آن‌ها می‌تواند به سریع‌تر شدن روند ترمیم و بهبود ریزش مو کمک کند.

  • از مصرف بیش از حد مکمل‌ها و داروها خودداری کنید.

از آنجایی که مکمل‌هایی مانند تستوسترون، هورمون رشد انسانی و DHEA می‌توانند باعث نازک شدن و ریزش مو شوند، به خصوص از مصرف بیش از حد آن‌ها خودداری کنید.

  • مواد غذایی اصلی را در برنامه غذایی خود بگنجانید.

تغذیه می‌تواند کمک زیادی به حفظ سلامت و موی شما کند. از رژیم‌های غذایی متداول که مواد مغذی کلیدی را حذف می‌کنند اجتناب کنید. این واقعاً مهم است که تعادل مناسبی از کربوهیدرات ها، پروتئین ها و چربی را در برنامه غذایی خود بگنجانید.

  • از بودن در معرض دود سیگار بپرهیزید!

سیگار کشیدن یا بودن در کنار افرادی که سیگار می‌کشند نه تنها برای ریه‌های شما مضر است، بلکه می‌تواند به موهای شما نیز آسیب برساند. هر کسی که دچار ریزش مو است، به خصوص کسانی که کرونا داشته‌اند، از مناطقی که افراد سیگار می‌ کشند اجتناب کنند.

18 آبان 1400 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

چربی‌سوزی و عضله‌سازی با دستگاه EMSCULPT

  • EMSCULPT چگونه کار می‌کند؟
  • EMSCULPT چه تفاوتی با سایر روش‌های حذف چربی دارد؟
  • چه کسی کاندیدای مناسب برای استفاده از دستگاه EMSCULPT است؟
  • هر جلسه درمانی EMSCULPT چقدر طول می کشد؟ چند جلسه نیاز است؟
  • بعد از EMSCULPT چه نتایجی می‌توان انتظار داشت؟
  • نتایج حاصل از درمان با دستگاه EMSCULPT چقدر ماندگاری دارند؟ 
  • عوارض جانبی احتمالی EMSCULPT چیست؟

در دنیای همیشه در حال تغییر جراحی پلاستیک و پوست، هیچ کمبودی برای درمان کسانی که به دنبال چربی‌سوزی و پیکرتراشی بدن خود هستند، وجود ندارد.

EMSCULPT یکی از جدیدترین روش‌های انقلابی پیکرتراشی بدن است. این اولین روش غیرتهاجمی است که همزمان با عضله‌سازی، چربی‌سوزی نیز انجام می‌دهد تا ظاهری زیباتر ایجاد کند. این یک روش درمانی زیبایی جدید است که باعث کانتورینگ بدن می‌شود و به مردان و زنان سالم این امکان را می‌دهد که بدون انجام عمل جراحی تهاجمی به اندام متناسب موردنظر خود دست یابند. اما آیا واقعا EMSCULPT در عضله‌سازی و چربی‌سوزی موثر است یا فقط شعار تبلیغاتی است؟ طبق نتایج بدست آمده از درمان‌های انجام شده با EMSCULPT، این نتیجه بدست آمده که این دستگاه واقعا به عضله‌سازی و چربی‌سوزی کمک می‌کند.

درمان‌های غیرتهاجمی کانتورینگ بدن مانند EMSCULPT یک گزینه محبوب برای مردان و زنان بزرگسال است تا در نواحی خاص از بدن تناسب بیشتری داشته باشند.

در این مقاله قصد داریم نگاهی به نحوه عملکرد دستگاه EMSCULPT، درمان و نتایجی که بیماران می‌توانند انتظار داشته باشند، بیاندازیم.

EMSCULPT چگونه کار می‌کند؟

EMSCULPT از فناوری پیشرفته برای تقویت بدن و کمک به حذف چربی‌ها استفاده می‌کند. نام EMSCULPT در واقع برگرفته از علم پشت درمان آن است. دو حرف اول E و M در EMSCULPT نشان‌دهنده فناوری پشت آن است. در دستگاه EMSCULPT از انرژی الکترومغناطیسی (electromagnetic) برای منقبض کردن ماهیچه‌ها در ناحیه‌ای که تحت درمان است استفاده می‌شود. این فرآیند شبیه به نحوه انقباض طبیعی ماهیچه‌ها است. دستگاه EMSCULPT این فرآیند را به میزان بسیار قوی‌تر از توانایی بدن ما انجام می‌دهد. استفاده از انرژی الکترومغناطیسی باعث می‌شود ماهیچه‌ها کاری را انجام دهند که انقباضات فوق حداکثری نامیده می‌شود.

در واقع دستگاه EMSCULPT با استفاده از فناوری الکترومغناطیسی متمرکز با شدت بالا (HIFEM)، انقباضات عضله‌ای را با سرعتی سریع القا می‌کند و اجازه نمی‌دهد عضله هدف شل شود. این انقباضات فوق حداکثری شرایطی را ایجاد می‌کند که ناحیه مورد نظر را مجبور می‌کند با سوزاندن چربی و عضله‌سازی بیشتر به شرایط ایجاد شده پاسخ دهد. درست مانند ورزش منظم، بدن به طور طبیعی با بازسازی بافت پاسخ می‌دهد و در نتیجه عضلات سفت‌تر و قوی‌تر می‌شوند. این انقباضات قدرتمند یک واکنش متابولیک بسیار موثر ایجاد می‌کند که با هر جلسه EMSCULPT چربی می‌سوزاند و عضله بیشتری می‌سازد. مردان و زنان سالم می توانند از این دستگاه استفاده کنند. دستگاه EMSCULPT به آن‌ها کمک می‌کند تا در شکم، ران‌ها، باسن یا ناحیه بالای بازو ظاهری متناسب و لاغر داشته باشند.

EMSCULPT چه تفاوتی با سایر روش‌های حذف چربی دارد؟

امروزه تفاوت‌های فاحشی بین EMSCULPT و سایر روش‌های حذف چربی وجود دارد. درحال حاضر هیچ وسیله دیگری غیر از دستگاه EMSCULPT وجود ندارد که واقعاً عضلات را تقویت کند یا بسازد. روش کار این دستگاه به این صورت است که باعث می‌شود این ماهیچه‌ها 20000 بار در 30 دقیقه منقبض شوند و بافت ماهیچه‌ای را درست مانند ورزش کردن می‌سازد. این باعث سوزاندن ذخایر چربی موضعی می‌شود زیرا ماهیچه‌ها برای انقباض به کالری نیاز دارند و این کالری مورد نیاز را از سوزاندن چربی بدست می‌آورند.

این دستگاه اولین وسیله‌ای است که چربی را با کار کردن روی ماهیچه‌های زیرین از بین می‌برد. EMSCULPT که برای تقویت و سفت کردن شکم و باسن توسط FDA تایید شده است، نتایج فوق‌العاده‌ای را ارائه می‌دهد که قابل مقایسه با هیچ یک از سایر روش‌های درمانی غیرتهاجمی شکل‌دهی بدن نمی‌باشد. باید توجه داشت که این روش درمانی برای کاهش وزن نیست؛ بهتر است برای افرادی که از قبل در وضعیت خوبی قرار دارند و به عنوان یک روش درمانی مکمل استفاده شود.

چه کسی کاندیدای مناسب برای استفاده از دستگاه EMSCULPT است؟

استفاده از دستگاه EMSCULPT برای همه مناسب نیست. افراد خیلی چاق کاندیداهای مناسبی برای استفاده از دستگاه EMSCULPT نیستند و این دستگاه برای آن‌ها موثر واقع نخواهد شد. کاندیداهای ایده‌آل برای استفاده از دستگاه EMSCULPT، معمولا بیماران نه چندان چاق، لاغر و نسبتاً متناسبی هستند که به دنبال عضله‌سازی و چربی‌سوزی برای نواحی سرسختی از بدن مانند شکم و باسن که حتی با ورزش و رژیم هم به سختی به نتیجه دلخواه می‌رسند، هستند.

افرادی که دارای مقدار زیادی چربی بدن هستند، پس از استفاده از EMSCULPT تفاوت زیادی نخواهند کرد. پزشکان در عوض استفاده از EMSCULPT را به بیمارانی توصیه می‌کنند که فعال هستند، اما ناحیه سرسخت کوچکی دارند.

EMSCULPT در بین مردان و زنان محبوب است و همچنین گزینه خوبی برای بیمارانی است که پس از یک آسیب بهبود می‌یابند. EMSCULPT همچنین در بین ورزشکاران و بیمارانی که از آسیب‌های ورزشی بهبود می‌یابند بسیار محبوب بوده است. مراکز ارائه‌دهنده خدمات EMSCULPT مراجعان زیادی از مراکز فیزیوتراپی دریافت می‌کنند، زیرا این روشی سریع برای تقویت عضلاتی است که به دلیل آسیب دیدگی ضعیف شده‌اند.

افرادی که فلز یا وسایل الکترونیکی در بدن خود دارند، مانند ضربان ساز، که در هر جایی از بدن آن‌ها کار گذاشته شده است، یا بیمارانی که سابقه مشکلات عضلانی مانند فتق پیچیده دارند، برای دریافت خدمات EMSCULPT نیز مناسب نیستند. برای استفاده از دستگاه EMSCULPT نباید هیچگونه قطعه فلزی یا الکترونیکی در بدن وجود داشته باشد.

هر جلسه درمانی EMSCULPT چقدر طول می کشد؟ چند جلسه نیاز است؟

هر جلسه EMSCULPT یک درمان 30 دقیقه‌ای در یک ناحیه خاص از بدن است. اگر روی چند قسمت از بدن کار می‌کنید، مانند ناحیه شکم و باسن، این کار حداقل به دو جلسه 30 دقیقه‌ای نیاز دارد. برای رسیدن به نتیجه مطلوب معمولا به چهار جلسه درمانی نیاز است. توصیه می‌شود جلسات درمانی در یک دوره تقریباً دو هفته‌ای با فاصله دو یا سه روز از هم برای نتایج بهینه انجام شود.

بعد از EMSCULPT چه نتایجی می‌توان انتظار داشت؟

بعد از EMSCULPT می‌توان انتظار داشت که، ناحیه‌ای باریک‌تر و لاغرتر با چربی کمتری ببینید. مطالعات نشان می‌دهد که 15 تا 20 درصد رشد عضلانی و کاهش چربی در ناحیه بعد از جلسه درمانی وجود دارد. افراد بلافاصله پس از اولین جلسه درمانی نتایج را حس خواهند کرد؛ با این حال، نتایج مثبت دو تا چهار هفته پس از آخرین جلسه مشاهده می‌شود و تا چند هفته پس از درمان همچنان بهبود می‌یابد و تغییرات مشاهده می‌شود.

در حال حاضر، EMSCULPT برای استفاده در شکم، باسن و ران توسط FDA تایید شده است.

reading - چربی‌سوزی و عضله‌سازی با دستگاه EMSCULPT

همچنین بخوانید درباره:

نتایج حاصل از درمان با دستگاه EMSCULPT چقدر ماندگاری دارند؟

مدت زمان ماندگاری نتایج درمان EMSCULPT به میزان فعال بودن و شیوه زندگی بیمار بستگی دارد. برخی از افراد تحت درمان با EMSCULPT قرار می‌گیرند و سپس نتایج حاصله و بدن خود را با ورزش منظم حفظ می‌کنند. برخی از بیماران نیز خدمات EMSCULPT را دریافت می‌کنند ولی قصد دارند برای درمان بیشتر و حفظ نتایج حاصله پس از مدتی باز هم خدمات EMSCULPT را دریافت کنند.

اگر شما فرد فعالی هستید که می‌خواهید از نتایج حاصل از استفاده از EMSCULPT به عنوان انگیزه استفاده کنید، می‌توانید نتایج حاصله را برای مدت طولانی، شاید حتی برای همیشه، حفظ کنید. اما اگر فرد فعالی نیستید و قرار نیست ورزش منظم را در برنامه خود بگنجانید، پس از گذشت مدتی از درمان با EMSCULPT عضلات تحت درمان به آرامی شروع به کاهش می‌کند زیرا به اندازه کافی از آن استفاده نمی‌کنید. چربی نیز می‌تواند به آرامی شروع به بازگشت کند و در نتیجه به جلسات بعدی EMSCULPT نیاز پیدا خواهید کرد.

عوارض جانبی احتمالی EMSCULPT چیست؟

ممکن است پس از درمان احساس درد جزئی داشته باشید، در موارد نادر، افراد گفته‌اند که واقعاً احساس خستگی می‌کنند، مثل اینکه یک تمرین سخت را به پایان رسانده‌اند. انقباضات EMSCULPT در واقع به کاهش تجمع اسید لاکتیک در عضلات کمک می‌کند. از آنجایی که اسید لاکتیک می‌تواند باعث درد عضلانی شود، بنابراین فرآیند EMSCULPT از درد بیش از حد بیماران جلوگیری می‌کند. پس از درمان نیازی به استراحت نیست و بیماران می‌توانند بلافاصله فعالیت‌های برنامه‌ریزی شده منظم خود را از سر بگیرند.

reading - چربی‌سوزی و عضله‌سازی با دستگاه EMSCULPT

همچنین بخوانید درباره:

6 آبان 1400 توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

هر آنچه باید در مورد کلوئید بدانید!

  • کلوئید چیست؟
  •  علائم کلوئید
  • اسکارهای کلوئیدی چه شکلی هستند؟
  •  آیا اسکارهای کلوئیدی درد دارند؟
  • علل ایجاد کلوئید
  • چه عواملی احتمال ایجاد کلوئید را تشدید می‌کنند؟
  • اسکار کلوئید در مقابل اسکار هایپرتروفیک
  •  درمان خانگی کلوئید
  •  جراحی کلوئید
  •  درمان کلوئید با لیزر
  •  سایر روش‌های درمانی کلوئید
  •  پیشگیری از کلوئید
  •  چشم انداز بلند مدت

کلوئید چیست؟

هنگامی که پوست آسیب می‌بیند، بافت فیبری به نام بافت اسکار روی زخم ایجاد می‌شود تا آسیب را ترمیم و محافظت کند. در برخی موارد، بافت اسکار اضافی رشد می‌کند و توده‌های ناصاف و سختی به نام کلوئید ایجاد می‌کند.

کلوئیدها می‌توانند بسیار بزرگتر از زخم اصلی باشند. آن‌ها بیشتر در قفسه سینه، شانه‌ها، لاله گوش و گونه‌ها یافت می‌شوند. با این حال، کلوئیدها می‌توانند هر قسمت از بدن را تحت تاثیر قرار دهند.

اگرچه کلوئیدها برای سلامتی مضر نیستند، اما ممکن است نگرانی‌های زیبایی ایجاد کنند.

reading - هر آنچه باید در مورد کلوئید بدانید!

همچنین بخوانید درباره:

علائم کلوئید

کلوئیدها از رشد بیش از حد بافت اسکار به وجود می‌آیند. اسکارهای کلوئیدی بزرگتر از خود زخم اصلی هستند. ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها طول بکشد تا به طور کامل رشد کنند.

علائم کلوئید می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • یک ناحیه موضعی که به رنگ گوشت، صورتی یا قرمز است.
  • یک ناحیه برآمده از پوست که معمولاً برجسته است.
  • ناحیه‌ای که با گذشت زمان با بافت اسکار بزرگتر می‌شود.
  • لکه خارش‌دار پوست

اگرچه اسکارهای کلوئید ممکن است خارش داشته باشند، اما معمولاً برای سلامتی مضر نیستند. ممکن است احساس ناراحتی، حساسیت، یا تحریک احتمالی ناشی از لباس یا سایر اشکال اصطکاک داشته باشید.

اسکار کلوئیدی می‌تواند در نواحی وسیعی از بدن ایجاد شود، اما این معمولاً نادر است. وقتی این اتفاق می‌افتد، بافت اسکار سفت ممکن است حرکت کردن را سخت و محدود کند.

کلوئیدها اغلب بیشتر یک نگرانی مربوط به زیبایی هستند تا سلامتی. اگر کلوئید بسیار بزرگ باشد یا در مکانی بسیار قابل مشاهده باشد، مانند لاله گوش یا صورت، ممکن است باعث ایجاد احساس ناراحتی شود و اعتماد به نفس فرد را کاهش دهد.

اسکارهای کلوئیدی چه شکلی هستند؟

اسکارهای کلوئید معمولاً ویژگی‌های زیر را دارند:

  • براق
  • بی مو
  • برجسته
  • سخت و لاستیکی
  • در ابتدا قرمز یا بنفش هستند، قبل از اینکه قهوه‌ای یا کم رنگ شود.
  • آن‌ها می توانند سال ها ادامه داشته باشند و گاهی تا ماه‌ها یا سال‌ها پس از آسیب اولیه تشکیل نمی‌شوند.

آیا اسکارهای کلوئیدی درد دارند؟

اسکارهای کلوئیدی معمولاً بدون درد هستند، اما برخی از آن‌ها می‌توانند با موارد زیر همراه باشند:

  • درد
  • حساسیت
  • خارش‌دار
  • یک احساس سوزش
  • ایجاد محدودیت حرکت در صورت قرار گرفتن روی مفصل
reading - هر آنچه باید در مورد کلوئید بدانید!

همچنین بخوانید درباره:

علل ایجاد کلوئید

اکثر انواع آسیب‌های پوستی می‌توانند در ایجاد اسکار کلوئید نقش داشته باشند. این شامل:

  • جای جوش
  • جای سوختگی
  • جای زخم آبله مرغان
  • سوراخ کردن گوش
  • خراش
  • محل‌های برش جراحی
  • جای واکسیناسیون

تخمین زده می‌شود که 10 درصد از افراد اسکار کلوئید را تجربه می‌کنند. مردان و زنان به طور مساوی در معرض اسکارهای کلوئیدی هستند. افرادی که رنگ پوست تیره‌تری دارند بیشتر مستعد ابتلا به کلوئید هستند.

چه عواملی احتمال ایجاد کلوئید را تشدید می‌کنند؟

سایر عوامل خطر مرتبط با تشکیل کلوئید عبارتند از:

  • آسیایی تبار بودن
  • لاتین تبار بودن
  • باردار بودن
  • سن کمتر از 30 سال

کلوئیدها دارای یک جزء ژنتیکی هستند، به این معنی که اگر یکی از والدین شما یا هر دو آن‌ها کلوئید داشته باشند، احتمال ابتلا به کلوئید بیشتر است.

طبق یک مطالعه، ژنی به نام ژن AHNAK ممکن است در تعیین اینکه چه کسی به کلوئید دچار می‌شود و چه کسی به آن دچار نمی‌شود، نقش داشته باشد. محققان دریافتند افرادی که دارای ژن AHNAK هستند ممکن است در مقایسه با افرادی که این ژن را ندارند بیشتر دچار اسکارهای کلوئیدی شوند. اگر از عواملی که برای ایجاد کلوئید شناخته شده است، آگاه باشید ممکن است بخواهید از سوراخ کردن بدن، جراحی‌های غیر ضروری و خالکوبی خودداری کنید.

اسکار کلوئید در مقابل اسکار هایپرتروفیک

گاهی اوقات کلوئیدها با نوع رایج دیگری از اسکار به نام اسکار هایپرتروفیک اشتباه گرفته می‌شوند. اسکار هایپرتروفیک اسکارهای صافی هستند که می‌توانند از رنگ صورتی تا قهوه‌ای متغیر باشند. بر خلاف کلوئید، اسکارهای هایپرتروفیک کوچکتر هستند و به مرور زمان خود به خود از بین می‌روند.

اسکارهای هایپرتروفیک به طور مساوی در بین جنسیت‌ها و قومیت‌ها ایجاد می‌شود و معمولاً در اثر اشکال مختلف آسیب‌های فیزیکی یا شیمیایی مانند سوراخ کردن یا عطرهای بسیار تند ایجاد می‌شوند.

در ابتدا، وقتی اسکارهای هایپرتروفیک تازه ایجاد می‌شوند، می‌توانند خارش‌دار و دردناک باشند، اما با بهبودی پوست، علائم فروکش می‌کنند.

درمان خانگی کلوئید

تصمیم برای درمان کلوئید ممکن است مشکل باشد. اسکار کلوئیدی نتیجه تلاش بدن برای ترمیم خود است. پس از برداشتن کلوئید، بافت اسکار ممکن است دوباره رشد کند و گاهی اوقات بزرگتر از قبل می‌شود.

قبل از هر اقدام پزشکی، سعی کنید درمان‌های خانگی را در نظر بگیرید. کرم‌ها و روغن‌های مرطوب کننده، که به صورت آنلاین در دسترس هستند، می‌توانند به نرم نگه داشتن بافت کمک کنند. این‌ها ممکن است به کاهش اندازه اسکار بدون بدتر کردن آن کمک کنند. کلوئیدها به مرور زمان کوچک شده و صاف‌تر می‌شوند، حتی بدون درمان.

در ابتدا، پزشک احتمالاً درمان‌های کم‌تهاجمی مانند پدهای سیلیکونی، پانسمان‌های فشاری یا تزریق را توصیه می‌کند، به‌خصوص اگر اسکار کلوئیدی نسبتاً جدید باشد. این درمان‌ها برای اثربخشی نیاز به استفاده مکرر و دقیق دارند و حداقل سه ماه طول می‌کشد تا اثر داشته باشند.

جراحی کلوئید

در مورد کلوئیدهای بسیار بزرگ یا اسکار کلوئیدی قدیمی‌تر، ممکن است برای برداشتن آن‌ها جراحی توصیه شود. میزان بازگشت اسکار کلوئید پس از جراحی می‌تواند بالا باشد. با این حال، مزایای برداشتن کلوئید بزرگ ممکن است بر خطر اسکارهای بعد از جراحی غلبه کند.

کرایوسرجری شاید موثرترین نوع جراحی برای کلوئید باشد. این فرآیند که کرایوتراپی نیز نامیده می‌شود، اساساً کلوئید را با نیتروژن مایع «منجمد» می‌کند. همچنین ممکن است پزشک تزریق کورتیکواستروئید را پس از جراحی برای کاهش التهاب و کاهش خطر بازگشت کلوئید توصیه کند.

درمان کلوئید با لیزر

برای انواع خاصی از اسکارها (از جمله برخی از کلوئیدها)، پزشک ممکن است درمان با لیزر را توصیه کند. در این روش درمانی پزشک تلاش می‌کند کلوئید و پوست اطراف آن را با پرتوهای نور بالا برای ایجاد ظاهری صاف‌تر و لطیف‌تر روی پوست اعمال کند.

با این حال، این خطر وجود دارد که لیزر درمانی با ایجاد زخم و قرمزی بیشتر، کلوئیدها را بدتر کند. در حالی که این عوارض جانبی گاهی بهتر از اسکار اصلی هستند، اما ممکن است همچنان نوعی جای زخم وجود داشته باشد. لیزر درمانی برای انواع دیگر اسکارهای پوستی استفاده می‌شود که همگی مزایا و خطرات مشابهی دارند.

سایر روش‌های درمانی کلوئید

چندین روش درمانی دیگر کلوئید وجود دارد، اما هیچ کدام موثرتر از سایرین نشان داده نشده است. درمان می‌تواند دشوار باشد و همیشه موفقیت آمیز نیست.

درمان‌هایی که ممکن است به صاف کردن اسکار کلوئید کمک کنند عبارتند از:

  • تزریق استروئید
  • استفاده از نوار آغشته به استروئید به مدت 12 ساعت در روز
  • استفاده از ورقه ژل سیلیکونی برای چندین ماه
  • منجمد کردن اسکارهای اولیه کلوئید با نیتروژ